Home
Over Mij
Taxaties
Contact
Taxatie Foto's
Foto Sessies
Foto's Events
Geschiedenis
Externe Links
Simon-Expertise
Taxaties Klassieke Voertuigen
Alfa Romeo

Het bedrijf werd in 1906 opgericht door de Fransman Darracq als SAID (Societé Anonima Italiana Darracq) en onderdeel van de Franse autofabriek, maar het was geen groot succes. Darracq werd uitgekocht en in 1910 werd de naam veranderd in ALFA (Anonima Lombarda Fabricca Automobili), de eerste echte Alfa's waren de 24HP(1910-1913) en de 12HP(1910-1914). Tijdens WOI kreeg de Italiaanse pomp en compressor fabrikant Nicolai Romeo via via de ALFA fabriek volledig in handen en maakte er tractoren, spoorwegmaterieel en vliegtuigmotoren. Na de oorlog werd de productie van auto's hervat en veranderde de naam in Alfa Romeo. Succesvolle modellen waren de P2 en opvolger Tipo B. Tijdens WOII werd de productie van personenwagens gestaakt. Na de oorlog kwam de productie weer langzaam op gang met onder andere de 6C.

Enkele succesvolle naoorlogse modellen:

De Alfa Romeo Giulietta werd in 1954 geïntroduceerd op de autosalon van Turijn, het ontwerp is gedeeltelijk van Ghia en van Bertone. Er werd gebruik gemaakt van een 1300cc motor met 65pk die de achterwielen aandreef. In eerste instantie was er alleen een coupé (sprint) model leverbaar, maar vanaf 1955 werd ook sedan (saloon) en een cabriolet (spider) leverbaar. De Guilietta bleef tot 1962 in productie en werd toen opgevolgd door de Giulia.

De Alfa Romeo Giulia werd op 27 juni 1962 voorgesteld als opvolger van de kleinere Giulietta. De Giulia leek minder op de Giulietta dan verwacht en was vrij hoekig met veel rechte lijnen. Het ontwerp kwam opnieuw van Orazio Satta Puliga. De Giulia TI zou vijf jaar in productie blijven. Het vermogen was omhoog gebracht tot 92 pk, de topsnelheid op 166 km/u. De grootste verbetering ten opzichte van de Giulietta betrof echter de wegligging.

De eerste serie Giulia’s (tipo 105) werd een economisch succes voor Alfa Romeo en al snel volgden andere varianten van het model. In april 1963 stelde Alfa de sportievere Giulia TI Super voor, deze had een maximaal vermogen van 112 pk, een topsnelheid van 184 km/u en was de eerste Giulia met schijfremmen in plaats van trommelremmen.

Vanwege de wegenbelastingen - in Italië op basis van de cilinderinhoud - bracht Alfa Romeo de Giulia ook uit met een 1300 motor. Hij werd in 1964 voorgesteld en had 78 pk. De topsnelheid kwam op 155 km/u te liggen. Vanaf 1966 werd van de Giulia 1300 ook de uiteindelijk zeer populaire TI (Turismo Internazionale) versie gemaakt met een topsnelheid van 160 km/u. In 1970 vervolledigde de beter uitgeruste Giulia 1300 Super met 89 pk het gamma

De tweede serie Giulia’s (tipo 115) vanaf 1972 onderging een aantal kleinere wijzigingen, zo veranderde ook de benaming van bijvoorbeeld de Giulia 1300 Super in Giulia Super 1.3. De getaxeerde wagen is een Giulia Super 1.3 dit model werd gebouwd tot en met 1974.

In 1974 kregen de Giulia en de Giulia 1300 nog een facelift en werden als Nuova Super 1600 en Nuova Super 1300 op de markt gebracht. In 1978 eindigde de productie van dit populaire model.


De Alfa Romeo Spider serie werd definitief voorgesteld in 1966 op de autosalon in Geneve, in 1961 was er in Turijn al een eerste prototype tentoongesteld maar het model ging destijds nog niet in productie. Het ontwerp van de carrosserie was afkomstig van Pininfarina en de techniek grotendeels van de Giulia 105. Het eerst leverbare model was de 1600 Spider met 80kW, gevolgd door de 1750 Spider Veloce met 83kW in 1967. Vanwege de wegenbelastingen - in Italië op basis van de cilinderinhoud - bracht Alfa Romeo de Spider vanaf 1968 ook uit met een 1300 motor, de Spider 1300 junior met 65kW.

In de tweede serie (1969-1983) veranderde de spider van uiterlijk, waarbij vooral de achterkant een moderner rechtere vorm kreeg. Deze Fastback Spider had een vlakkere voorruit, dikkere bumpers en een gescheiden hydraulisch remsysteem. In 1971 werd de 1750 Veloce vervangen door de 2000 Veloce met 98kW sterke 1962cc motor en in 1972 werd een 1600 junior toegevoegd aan de modellen. Ook werd er in 1974 een kleine serie targa's gebouwd met een vaste achterruit en uitneembare dakpanelen. Van de tweede serie (1969-1983) zijn er in totaal bijna 62.000 stuks gebouwd

Er volgde nog een derde serie (1983-1989), een vierde serie (1989-1993), een vijfde serie (1994-2005) en een zesde serie (2006-2010).


De Alfa Romeo 33 (type 905) werd in juni 1983 geïntroduceerd als opvolger van de Alfa Sud. Het was de compacte voorwiel aangedreven vijf deurs middenklasser van Alfa Romeo. Er was ook een drie deurs versie "Arna", maar wegens tegenvallende verkoopresultaten werd de productie van dit model in 1987 gestopt. De 33 was in eerste instantie leverbaar met een 1351cc viercilinder boxermotor (B4) met 79 of 86pk of een 1490cc B4 met 95 of 105pk (in de Quadriofoglio Verde). Het groene klavertje vier werd in de 20er en 30er jaren door Alfa Romeo gebruikt als geluksbrenger op de racewagens en werd op de 33 gebruikt om de snelste uitvoering te sieren. 

Vanaf 1985 werd een door Pininfarina geproduceerde stationwagen leverbaar, de 33 Giardinetta. Ook  werd optioneel een vierwielaandrijving (4WD) aangeboden. In 1987 onderging de 33 een kleine facelift en werd er een 1712cc B4 motor met 110pk leverbaar. De naam van de stationwagen veranderde in 33 Sport Wagon. 

In 1989 werd de 33 serie II (type 907) geïntroduceerd waarbij de voor en achterkant aanzienlijk veranderden en werden uitgevoerd in de stijl van de 164 en 75. Er werd een 16 klepper 1.7 liter B4 motor  met 136pk leverbaar, een 1.5 liter B4 motor met brandstofinjectie en 98pk en een 1.8 liter L3 turbo diesel met 73pk. In 1995 werd de 33 opgevolgd door de 145/146, in totaal werden er tussen 1983 en 1995 ongeveer 866.958 hatchbacks en 122.366 stationwagens gebouwd. 


De Alfa Romeo 155 werd in 1992 geïntroduceerd als opvolger van de 75. Hij was iets groter dan zijn voorganger, maar qua design waren er nog veel overeenkomsten. De 155 werd echter gebouwd op het platform van de Fiat Tipo en technisch gezien waren er dan ook grote verschillen met de 75. Zo had hij niet meer de typische Alfa Romeo achterwielaandrijving maar was voorzien van een dwars geplaatste motor met aandrijving op de voorwielen. Voor de zeer sportieve rijders werd het topmodel Q4 voorzien van permanente vierwiel aandrijving.

Leverbaar waren in eerste instantie vier benzine motoren, een 95kW 1.8 L4, een 106kW 2.0 L4, een  121kW 2.5 V6 en een 140kW 2.0 L4 16V met turbocompressor. Deze laatste was alleen leverbaar in het topmodel Q4. Vanaf 1994 werden daar een 85kW 1.7 L4 benzinemotor en twee L4 turbodiesel motoren aan toegevoegd, een 66kW 1.9 en een 92kW 2.5.

In 1995 kreeg de 155 een facelift, hij werd voorzien van een ander front, bredere spatborden en nieuwe 16 kleppen L4 benzine motoren. Leverbaar werden een 88kW 1.6 L4 16V, een 103kW 1.8 L4 16V en een 110kW 2.0 L4 16V. De productie van de Q4 werd stopgezet, maar de V6 benzine motor en de L4 dieselmotoren bleven wel leverbaar. In het najaar van 1997 kwam de opvolger Alfa 156 op de markt. In 1998 werd de productie van de 155 gestopt en in totaal werden er ongeveer 192.618 stuks gebouwd.

 

Madeno Racing een voormalige Alfa Romeo dealer uit Oude Tonge (Zuid-Holland) is al sinds 1974 bezig met het tunen van Alfa Romeo wagens voor zowel straat als competitiegebruik. In de loop der jaren is het een echte specialist geworden op het gebied van optimaliseren van Alfa Romeo’s en ze staan erom bekend kwalitatief hoogwaardig materiaal en wagens te leveren. Hun ervaring en know-how omtrent wegligging, aandrijving, remmen, motoren en motorelektronica heeft dan ook een befaamde naam bij de liefhebbers van dit soort wagens. Bij de Alfa 155 liefhebbers zijn het voornamelijk de TMR (Twin-spark Madeno Racing) en VMR (V6 Madeno Racing) modellen die heel bekend en gewild zijn.

Alfa Romeo
HomeOver MijTaxatiesContactTaxatie Foto'sFoto SessiesFoto's EventsGeschiedenisExterne Links